Հայ ժողովրդական հեքիաթ

Կարդում է՝

Աբրահամյան Գևորգը, մայրիկն ու քույրիկը

Փիրումյան Արփին և մայրիկը

Արտասանում ենք

Խնկոյանական օրերին ընդառաջ սովորողները կարդում են`

Ռազմիկ Սիմոնյան       «Ագռավն ու աղվեսը»

Սուսաննա Գրիգորյան «Աղվեսն ու ագռավը»

Կարդում է` Լանա Գևորգյանը «Ճպուռն ու մրջյունը»

Կարդում է` Արմեն Աբրահամյանը «Աղվեսն ու ագռավը»

Կարդում է Մհեր Բարսեղյանը

Ցուցադրում է Արփի Փիրումյանը

Էդգար Գիգոլյան  «Ճպուռն ու մրջյունը»

Ով աշխատի,նա կուտի

Ռուսական ժողովրդական հեքիաթ
Ով աշխատի, նա կուտի

Մի տնակում ապրում էին մուկիկը, ծիտիկը և հավիկը:
Մի օր քուջուջ անելիս հավիկը մի հատիկ գտավ ու կանչեց.
— Հատիկ եմ գտե~լ, հատիկ եմ գտե~լ: Ո՞վ կտանի աղալու:
— Ես` չէ, — ասաց մուկիկը:
— Ես էլ` չէ, — ասաց ծիտիկը:
Ի՞նչ աներ հավիկը: Հատիկը ջրաղաց տարավ, աղաց:
— Ալյուրն ո՞վ տուն կտանի, — հարցրեց հավիկը:
— Ես` չէ, — ասաց ծիտիկը:
— Ես էլ` չէ, — ասաց մուկիկը:
Հավիկը ալյուրը շալակեց, տուն տարավ:
— Ո՞վ խմոր կանի, — հարցրեց հավիկը:
— Ես` չէ, — ասաց մուկիկը:
— Ես էլ` չէ, — ասաց ծիտիկը:
Հավիկը խմոր հունցեց:
— Թոնիրը ո՞վ կվառի, — հարցրեց հավիկը:
— Ես` չէ, — ասաց ծիտիկը:
— Ես էլ` չէ, — ասաց մուկիկը:
Հավիկը թոնիրը վառեց:
— Հացն ո՞վ կթխի, — հարցրեց հավիկը:
— Ես` չէ, — ասաց մուկիկը:
— Ես էլ` չէ, — ասաց ծիտիկը:
Հավիկը հացը թխեց, դրեց սեղանին:
— Հացն ո՞վ կուտի, — հարցրեց հավիկը:
— Ես, — գոչեց ծիտիկը և մոտեցավ սեղանին:
— Ես, — գոչեց մուկիկը և մոտեցավ սեղանին:
Հավիկը նրանց սեղանից հեռացրեց և ինքը մենակ կերավ հացը:

Ասացվածքներ լավաշի մասին

3E0037AC-0713-4804-B652-823D9DF09952

1)Անբանը լավաշ ուտելիս առողջ է,աշխատելիս հվանդ:

2)Անխիղճ մարդը լավաշը երկաթ կդարձնի:

3)Աշխատանքը սև է,լավաշը սպիտակ:

4)Լավաշը հացվորին տուր,մի հատ էլ ավել տուր:

5)Մեր պապերը ասել են թոնրի լավաշից ու տիկի
պանրից ով որ կշտանա կնշանակի նա հիվանդ է:

6)Բերան կա հաց չկա,հաց կա բերեն չկա:

7)Որտեղ հաց էնտէղ կաց,որտեղ գինի էնտէղ քնի:

8)Աստվածը հաց կտեսնի երազում,ծարավը ջուր:

Հանելուկնր

Հողն է մտնում, մահանում,
Հետո նորից կյանք առնում,
Աչքը հառած երկնքին,
Տարածվում է, շատանում:

(Ցորեն)

Սրի բերան նա ընկավ,
Քարով ճզմվեց, փշրվեց,
Հետո բոցում այրվեց,
Նոր կյանք առած՝ ետ եկավ:

(Ցորեն)

Ընթերցում և հորինում ենք ագարակում

Ագարակը շատ տրամադրող է ուսումնական գործունեություն իրականացնելու համար:Այսօր մեր բացօթյա ընթերցանությունը կայացավ   ագարակում:Սովորողների մի մասը խնամում էին ձիերին`հերթափոխով,մյուս մասը`կարդում և քննարկում Ղազարոս Աղայանի «Արևի Ճառագայթներ» հեքիաթը:Միջավայրը տրամադրող էր նյութը յուրացնելու,հորինելու,ստեղծագործելու համար:Իրական, կենդանի դաս ստացվեց,օրն էլ բարենպաստ էր և ավելի համոզիչ:

Ես

Հեղինակ` Աթաբեկ Խնկոյան

Ագռավը մի խեցգետին բռնեց և նստեց ծառին:
Խեցգետինն ուզեց ազատվի, կտցից զատվի ու ասավ նրան.
Ոսկեհատիկ ագռա՛վ տատիկ, ո՞վ է մեզնից կեղտոտը:
Ագռավը սեղմեց կտուցը և կռռաց.
Դո՜ւ
Ոսկեհատիկ ագռա՛վ տատիկ, ո՞վ է մեզնից նախշունը:
Ագռավը բացեց կտուցն ու կռռաց.
Իհա՜րկե ես
Կտուցը բաց անելուն պես, խեցգետինը կտցից ընկավ ջուրը և իրեն ազատեց:
զատվել — ազատվել, առանձնանալ, պոկվել
Read More »